Onveranderd

de stoeprand blijft onveranderd
geen deuk in het ego van een boom
hij nam je zonder zorgen
zo vergeten als een droom

enkel grassprietjes buigen
voor de val van een mens
een bed van verdraagzaamheid
ondersteuning voor de grens

jij lag daar en ik sta hier
met vraagtekens op schoot
ik dwaal terug naar het leven
jij blijft steken in de dood