Joggingbroeken

Geïnspireerd door de podcast The Anthropocene Reviewed waar John Green verschillende aspecten van het antropoceen beoordeelt op een schaal van vijf sterren.

Er is een joggingbroek te koop in de stad. Elastieken banden bij je heupen en enkels, diepe zakken waar je handen in verdwijnen, en zachte stof die je benen als een deken omarmen. Toen ik en mijn joggingbroek elkaar ontmoette in het pashokje, voelde het nogal dubieus. Het is zo’n broek die overal wel bij past en die je alle dagen door kunt dragen. Dat is, alle dagen dat je thuis bent. Het is niet een broek waarmee je rode lopers trotseert of te vaak mee op een foto gezien wilt worden, en toch was ‘ie perfect. Perfect voor een huismus zoals ik. 

Iets kopen waarvan je weet dat je het alleen voor specifieke doeleinden gaat dragen, is zo gek nog niet. Vorig jaar haalde ik donkerblauwe hakken waar ik nog geen half uur op kan lopen zonder een heel gek loopje te ontwikkelen waarbij mijn tenen net niet helemaal verdoofd worden. Ook heb ik tassen die te chique zijn om gedegradeerd te worden naar de dress code ‘smart casual’, en een blouse waarvan de linker manchetten missen waardoor het een zomer-blouse is geworden waarbij ik de mouwen op kan stropen. Maar toch: een kledingstuk kopen waarvan je weet dat je er de deur niet mee uit zal gaan, voelt toch wel anders. Een joggingbroek kopen: dat voelt dubieus.

De joggingbroek is uitgevonden in de jaren 20 door Emile Camuset – de oprichter van een sportwinkel in Frankrijk genaamd Le Coq Sportif (wat vertaald naar ‘de atletische haan’ en ook geen slechte naam is voor mijn autobiografie). Volgens Camuset was de joggingbroek het perfecte kledingstuk voor de atleet: je kon er in stretchen, maar ook in rennen of andere sporten beoefenen. Het eerste paar waren simpele, grijze, ‘jersey’ broeken die bekend stonden om hun snelle en goede opname van zweet (vandaar de Engelse term ‘sweatpants’). (Wikipedia, 2021). Waar de broeken voorheen voornamelijk gedragen werden door atleten of NASA astronauten, kwam er in de jaren 80 een verandering in de modewereld waarbij sportkleding steeds meer geaccepteerd werd als alledaagse look. Tegenwoordig hoef je dus geen atleet of NASA astronaut te zijn om een joggingbroek te mogen dragen, al ben ik uiteraard stiekem beiden. (PS, 2019).

Astronaut of niet, je hebt van die mensen die het dragen van een joggingbroek hun stijl kunnen maken. Gepaard met platform sneakers, een minimalistische crop top, en een oversized blazer paraderen zij door de straten alsof het leven hen niks kan maken. In Amsterdam krioelt het van de wandelende joggingbroeken. Zo stond er laatst eentje voor me in de rij bij de kassa. Een feloranje, velvet joggingbroek zo laag gedragen op de heupen, het daagde alle andere joggingbroeken uit. De gewaagde keuze om hier een bijpassende, oranje, ruime trui op te dragen had kunnen leiden tot een carnaval kostuum à la ‘Orange is the New Black’, maar bleek een uitstekende, coherente combinatie te zijn. Ik aanbid dat soort mensen wel een beetje: de joggingbroek-goden. Het percentage van de bevolking die iedere joggingbroek een plekje buiten de deur kunnen geven. Ik daarentegen behoor tot een ander percentage: het volk dat langzaamaan één wordt met hun joggingbroek totdat ze zelf in de stof zijn verweven.

Begrijp me niet verkeerd, ondanks mijn ontbrekende kwaliteiten om een joggingbroek in een fabuleuze look om te toveren, omarm ik alles wat een joggingbroek een joggingbroek maakt. Het laat me door de dag heen dansen: van een ochtendwandeling in het bos tot een tijdelijke pyjama in de avond. Of wat dacht je van alle zoom meetings waar enkel mijn bovenkleding op camera te zien is? Ik ben nog nooit zo comfortabel (en benen-zweet-vrij) door een pandemie gegaan. 

Afgelopen week zag ik dat mijn joggingbroek ook in een andere kleur te verkrijgen was. Ik weet niet of het de korting was, of het feit dat ik de broek online kon kopen en daarmee het dubieuze gevoel in het pashokje ontweek, maar vandaag kwam ‘ie binnen. Het is een kleur die je van een afstand al aan ziet komen, maar ik draag mijn joggingbroeken iedere dag met iets meer trots. Ik durf zelfs te stellen dat ik langzaam onherkenbaar begin te worden zonder joggingbroek.

Een leven vrijer dan de beklemming van een strakke spijkerbroek: ik geef joggingbroeken 3,5 sterren. 

Bronnen.

Wikipedia. (2021). Sweatpants. Wikipedia.org https://en.wikipedia.org/wiki/Sweatpants 

PS. (2019). Trivial pursuits: who invented sweatpants? Plansponsor.com https://www.plansponsor.com/trivial-pursuits-invented-sweatpants/